Deze namiddag. Ik heb veel tijd, dus ik besluit eens iets leuks te doen. Eens peuteren bij Auvibel om te zien of we die taks niet kunnen kwijtraken. Op elke beschrijfbare CD die we kopen om er Ubuntu op te zetten betalen we die mannen 12 cent. Een beetje vervelend als ge hem achteraf gewoon weggeeft. Ik ben geen gierige pin, ik zie niet op een paar euro, maar die mannen van Auvibel betaal ik toch niet graag, zeker niet om schijfjes vrije software weg te geven.
Ben ik dus al twintig minuten aan de babbel met die vriendelijke dame van Auvibel, als opeens...
- ik: "...klassiek gitarist."
- auvibel-dame: "Tiens, hebben wij elkaar al eens niet ontmoet?"
- ik: "Dat denk ik niet."
- auvibel-dame: "Op een computerbeurs in Leuven. Gij met zo'n klein vioolke of zo."
- ik: "Haaa... dat klopt."
Was zij het toch wel niet geweest zeker die daar met de deurwaarder liep en de politie, om de verkopers die niet aan Auvibel afdroegen bij hun schabbernak te stekken!
Het is een kleine wereld...
UPDATE: De persoon naast mij op de foto werkt niet voor Auvibel. Kwestie dat ze de volgende keer dat je ze ziet geen tomaten naar haar hoofd krijgt of zo.
